Stel je voor dat we de geschiedenis van het universum konden terugspoelen als een film. Alles krimpt, sterrenstelsels verdwijnen en uiteindelijk eindigen we bij een microscopisch punt van pure energie: de oerknal. Lange tijd leerden we dat dit het absolute begin was — het moment waarop de tijd zelf begon. Maar nieuwe ontdekkingen wijzen erop dat dit beeld onvolledig is.

Wetenschappers van onder andere King’s College London hebben een manier gevonden om door het "gordijn" van de oerknal te gluren. Wat ze daar zien, daagt alles uit wat we dachten te weten over ons ontstaan. Het universum is misschien niet uit het niets ontstaan, maar voortgekomen uit iets dat er al was.

De fout in de oude berekeningen

In mijn praktijk als wetenschapsjournalist zie ik vaak dat we vastlopen op de vergelijkingen van Einstein. Bij extreme zwaartekracht, zoals in een zwart gat of tijdens de oerknal, "breken" deze formules simpelweg. Ze geven geen antwoord meer, vergelijkbaar met een rekenmachine die "Error" aangeeft als je deelt door nul.

De oplossing? Numerieke relativiteit. In plaats van te zoeken naar het perfecte antwoord, gebruiken onderzoekers zoals Eugene Lim supercomputers om miljarden scenario's te simuleren. Het resultaat is verbluffend:

  • Geen stilstaand begin: De oerknal was mogelijk geen explosie vanuit het niets, maar een faseovergang.
  • Lege ruimte is nooit echt leeg; het borrelt van verborgen energievelden.
  • De zogeheten "inflatie" (het razendsnelle uitdijen) gedraagt zich anders dan we decennialang aannamen.

De "Big Bounce": Het universum als een springveer

Een van de meest fascinerende theorieën die momenteel aan kracht wint, is dat ons universum niet begon met een "bang", maar met een "bounce". Dit werkt een beetje als een koffiefilter voor kosmische data: alleen de essentie gaat door naar de volgende fase.

Volgens dit model bestond er een vorig universum dat kromp tot een minuscuul punt, om vervolgens weer uit te dijen. Wij leven dan in de echo van een vorig bestaan. Dit lost een groot probleem op waar astronomen al jaren mee worstelen: waarom de materie in ons heelal zo bizar gelijkmatig verdeeld is.

Wist je dit? Een kosmische botsing

Sommige wetenschappers hebben zelfs aanwijzingen gevonden voor "littekens" in de kosmische achtergrondstraling. Dit zouden cirkelvormige afdrukken kunnen zijn van andere universums die tegen het onze botsten tijdens de geboorte van ons heelal. In een laboratorium in Canada proberen onderzoekers dit nu na te bootsen met ultrakoude kaliumatomen.

Wat dit voor jou betekent

Het voelt misschien als een verre-van-je-bedshow, maar deze ontdekkingen veranderen onze fundamentele plek in de kosmos. Als er iets vóór de oerknal was, betekent dit dat de tijd geen begin heeft. Het universum is dan niet een eenmalig evenement, maar een eindeloze cyclus.

De praktische tip: Wil je dit zelf visualiseren? Denk aan een ademhaling. Inademen (contractie) en uitademen (expansie). Wij bevinden ons momenteel midden in de grootste uitademing aller tijden.

Wat denk jij? Vind je het een geruststellende gedachte dat ons universum misschien een voorganger had, of maakt het de oneindigheid alleen maar angstaanjagender? Laat het weten in de reacties!