Je kent het gevoel vast wel: na een lange werkdag in een drukke stad als Amsterdam of Utrecht blijft je hoofd maar 'aan' staan. De constante stroom aan prikkels en notificaties zorgt voor een mentale ruis die we nauwelijk nog kwijtraken. Wetenschappers en kunstenaars hebben nu een onverwachte manier gevonden om die ruis te doorbreken, en het heeft alles te maken met de vreemde wetten van de quantummechanica.

De soundtrack van de werkelijkheid

In de diepe catacomben van een oude elektriciteitscentrale in Berlijn — de plek waar normaal gesproken de zwaarste techno ter wereld klinkt — heeft de kunstenaar Pierre Huyghe iets gedaan wat ik eerst niet kon geloven. Hij maakte Liminals, een soundscape die niet bestaat uit muzieknoten, maar uit het geluid van atomen die uit hun quantumtoestand 'instorten'.

New Scientist beschrijft dit niet als een simpel kunstproject, maar als een ervaring die je tot in je vezels raakt. In mijn eigen zoektocht naar manieren om echt te ontspannen, merkte ik dat normale 'white noise' vaak te voorspelbaar is. De fluctuaties van het universum zelf blijken een veel diepere impact te hebben op ons brein.

Wat dit geluid anders maakt dan je Spotify-playlist:

  • Geen patroon: Ons brein probeert altijd patronen te herkennen in muziek, wat energie kost. Bij deze quantumsoundscape valt er niets te voorspellen.
  • Pure chaos: Het is de taal van het universum voordat wij er een label op plakken.
  • Het 'instort'-effect: Elke keer dat een atoom een vaste vorm aanneemt, ontstaat er een unieke geluidsgolf.

Is de wereld om ons heen wel echt?

Hier wordt het echt fascinerend. Volgens sommige natuurkundigen bestaat de externe wereld helemaal niet buiten onze eigen waarneming om. Deze installatie laat een gezichtsloze mens zien die versmelt met het landschap. Het herinnert ons eraan dat we in Nederland vaak zo gefocust zijn op controle en agenda's, dat we vergeten dat we onderdeel zijn van een groter, chaotisch geheel.

Ik heb geprobeerd om tijdens mijn ochtendrit in de trein naar deze abstracte geluiden te luisteren in plaats van naar een podcast. Het resultaat was een soort 'reset' van mijn zenuwstelsel. Het haalt de druk van de ketel omdat het je laat beseffen hoe klein onze dagelijkse beslommeringen eigenlijk zijn vergeleken met de quantumwereld.

De beste manier om dit zelf te ervaren: Zoek op YouTube of sound-platformen naar 'quantum fluctuations soundscape' of werk van Pierre Huyghe. Zet een goede koptelefoon op, sluit je ogen en probeer niet te analyseren wat je hoort. Laat de 'leegte' tussen de geluiden toe.

Heb jij ooit geprobeerd om naar abstracte geluiden of 'noise' te luisteren om je focus terug te krijgen, of houd je het liever bij een vertrouwde radiozender?