Het voelt bijna als een misdaad: de snoeischaar zetten in een struik die al voorzichtig groene knopjes laat zien. Ik dacht zelf ook dat ik goed bezig was door de natuur haar gang te laten gaan, totdat mijn buurman — een hovenier met dertig jaar ervaring — me hoofdschuddend aankeek.

Je vlinderstruik (Buddleja) ziet er nu misschien al levendig uit, maar zonder een radicale ingreep eindig je deze zomer met een verwaarloosde "bezem" vol grijze takken en nauwelijks bloemen. Het geheim van die dieppaarse bloemenzee ligt niet in de voeding, maar in de durf om te snoeien.

Het probleem met de 'natuurlijke' groei

Laten we eerlijk zijn: een ongesnoeide vlinderstruik wordt in het Nederlandse klimaat al snel een rommelige verschijning. De takken worden te lang, de onderkant wordt kaal en de bloemen die er nog aan komen, zitten zo hoog dat alleen de vogels ze kunnen zien.

  • Nieuw hout is de sleutel: De Buddleja bloeit uitsluitend op de takken die dít jaar groeien.
  • Energieverspilling: Oude takken kosten de plant kracht die hij beter kan steken in nieuwe scheuten.
  • Vlindersterfte: Minder bloemen betekent simpelweg minder voedsel voor de Dagpauwoog en de Admiralen in je tuin.

De 30-centimeter regel: Zo pak je het aan

Ik vond het doodeng om de schaar erin te zetten, maar in mijn praktijk heb ik gezien dat deze plant bijna onverwoestbaar is. In plaats van een beetje "bijpunten", gaan we voor de rigoureuze methode.

Wacht op een droge dag in februari of begin maart. Zolang het overdag niet hard vriest, kun je aan de slag. Snoei alle takken terug tot ongeveer 30 tot 50 centimeter boven de grond. Het ziet er daarna even kaal uit, bijna alsof er een ongelukje is gebeurd, maar geloof me: binnen een paar weken schieten de nieuwe, krachtige scheuten uit de grond.

Zo wordt hij nóg mooier:

  • De vorm: Knip de middelste takken iets langer dan de buitenste takken voor een mooie, bolle struik.
  • Luchtigheid: Verwijder oude, grijze stammetjes helemaal bij de basis om de plant te verjongen.
  • Gereedschap: Gebruik een scherpe takkenschaar; een rafelige wond is een uitnodiging voor schimmels.

De beloning in juli

Toen ik dit voor het eerst deed, vreesde ik dat ik mijn struik vermoord had. Maar het tegendeel was waar. Tegen de tijd dat het barbecueseizoen in Nederland echt losbarstte, was de struik voller en compacter dan ooit. De bloempluimen waren groter en de kleur was intenser. Een bijkomend voordeel: door de lagere snoei bleven de bloemen op neushoogte, waardoor de hele tuin heerlijk rook.

Heb jij de snoeischaar dit jaar al uit de schuur gehaald, of vind je het ook zo spannend om die eerste knopjes weg te knippen?