Iedere zomer zijn de pluimhortensia's (zoals de populaire 'Limelight') de absolute blikvangers in de Nederlandse tuin. Maar heb je je ooit afgevraagd waarom de struiken van de buren altijd die gigantische, zware bloempluimen hebben, terwijl die van jou klein blijven? Het geheim zit niet in de bemesting, maar in een nogal spannende handeling die je juist nu moet uitvoeren.
Het ideale moment is nu aangebroken
In mijn eigen tuin wacht ik altijd op het moment dat de strengste vorst uit de grond is. Voor Nederland betekent dit meestal de periode tussen half februari en begin maart. De plant is dan nog in diepe rust, maar staat in de startblokken om energie te gaan verpompen.
Wacht je te lang? Dan verspil je die kostbare energie aan takken die je later toch wegknipt, waardoor de uiteindelijke bloei veel later in de zomer op gang komt. Een handige vuistregel die ik hanteer:
- Snoei zodra de ergste vrieskou weg is, maar de knoppen nog niet uitlopen.
- Combineer dit moment direct met het snoeien van je vlinderstruik; ze houden van dezelfde aanpak.
De "radicale" truc voor XXL-bloemen
Veel mensen vinden het doodeng, maar als je droomt van bloemen van dertig centimeter groot, moet je meedogenloos zijn. Ik snoei mijn pluimhortensia's terug tot ongeveer 30 centimeter boven de grond.
Dit klinkt rigoureus, maar er zit een logica achter: door slechts één of twee knoppenparen per tak over te laten, dwing je de plant om al zijn kracht in een beperkt aantal nieuwe scheuten te duwen. Het resultaat? Minder takken, maar wel takken die eindigen in enorme, weelderige bloemtrossen.
Zo pak je het stap voor stap aan:
- Verwijder dood hout: Knip dunne, sprieterige takjes helemaal bij de basis weg. Die hebben niet de kracht om grote bloemen te dragen.
- Geef lucht in het hart: Is de struik erg vol? Haal dan in het midden wat oude takken weg, zodat licht en wind erbij kunnen.
- Snoei schuin: Knip altijd net boven een gezond knoppenpaar en doe dit licht schuin, zodat regenwater niet op de snijwond blijft staan.
Geen paniek bij een kale struik
Ik geef het toe: na zo'n snoeibeurt ziet de tuin er een beetje deprimerend uit. Je houdt een paar bruine stronkjes over die er bijna dood uitzien. Maar maak je geen zorgen, de hortensia is slechts in 'winterslaap'. Zodra de Nederlandse lentezon de bodem opwarmt, schieten de nieuwe takken uit de zogenaamde "slapende ogen".
Het grote voordeel van de pluimhortensia boven de gewone boerenhortensia? De takken zijn veel steviger en houteriger. Zelfs met die gigantische bloemen blijven ze bij mij meestal fier rechtop staan zonder steuning. Alleen na een flinke Hollandse regenbui loop ik even een rondje om het water uit de pluimen te schudden.
Let op: deze soorten mag je absoluut niet zo kortwieken
Voordat je de snoeischaar in elke struik zet, is er een belangrijke nuance. Deze radicale methode werkt alleen voor pluimhortensia's en de bekende 'Annabelle'.
Heb je een klassieke boerenhortensia (met blauwe of roze bollen), een schermhortensia of een eikenbladhortensia? Blijf daar dan met je schaar vanaf! Deze soorten bloeien op 'oud hout'. Als je die nu kortwiekt, knip je de bloemknoppen voor dit jaar weg en zie je de hele zomer geen enkele bloem.
Durf jij het aan om dit jaar de schaar er zo diep in te zetten voor een spectaculair resultaat?
