Iedereen met een tuin op een helling kent de frustratie: na een flinke Hollandse regenbui spoelt de aarde weg, of erger nog, je planten verdrogen omdat het water sneller wegstroomt dan ze kunnen drinken. Vorig jaar maakte ik zelf de fout om dorstige hortensia's op een talud te zetten. Binnen drie weken kon ik ze met spoed verhuizen omdat ze letterlijk wegkwijnden.

De grootste fout die je kunt maken is het behandelen van een helling als een vlak border. Je vecht tegen de zwaartekracht en de zon. Maar er is een oplossing die mijn tuin volledig veranderde zonder dat ik elke dag met een gieter de berg op hoefde te klauteren.

De "levende verankering" van je tuin

In plaats van te vechten tegen de natuur, heb ik geleerd om vaste planten te gebruiken die fungeren als een natuurlijk net. Deze planten doen drie dingen tegelijk: ze houden de grond vast met hun wortels, bedekken de bodem tegen uitdroging en zien er schitterend uit. Hier is mijn persoonlijke selectie van planten die zelfs de lastigste helling overleven.

Mijn favoriete bodembedekkers voor een kleurrijke helling

  • Randjesbloem (Aubrieta): Dit is de koningin van de verticale tuin. Vanaf maart verandert je helling in een paars of roze tapijt. Het groeit over stenen heen en vult elk gat razendsnel op.
  • Ooievaarsbek (Geranium): Vooral de variant ‘Rozanne’ is een werkpaard. Hij bloeit tot ver in oktober en geeft onkruid simpelweg geen ruimte om te groeien.
  • Vlambloem (Phlox subulata): Wil je een bloemenwaterval? Deze plant groeit over randen heen en creëert een spectaculair effect in het voorjaar.

Wanneer minder water geven juist beter is

Het klinkt tegenstrijdig, maar planten die "hongerig" zijn naar water gaan het nooit redden op een helling in een droge zomer. Daarom kijk ik nu altijd naar planten met dikke bladeren of zilverachtige haartjes. Die haartjes werken als een zonnescherm voor de plant zelf.

De overlevers waar je geen omkijken naar hebt

  • Hemelsleutel (Sedum): Deze plant bewaart water in zijn vlezige bladeren. Het is de ultieme "planten-en-vergeten" optie voor de volle zon.
  • Ezelsoor (Stachys byzantina): Mijn kinderen noemen dit de "aaibare plant" vanwege de zachte, harige bladeren. Deze haartjes reflecteren het zonlicht, waardoor de plant nauwelijks verdampt.
  • Kruiptijm: Ruikt heerlijk als je erlangs loopt en heeft extreem weinig water nodig zodra hij eenmaal geworteld is.

De truc voor steile plekken

Voor de echt onmogelijke hoekjes waar je bijna niet bij kunt, gebruik ik de Kruipklokjesbloem (Campanula). Deze plant is nagenoeg onverwoestbaar en blijft maar bloeien met blauwe sterretjes, zelfs als de grondarm en droog is.

Een kleine tip uit de praktijk: Als je plant, maak dan een klein "plateautje" van aarde rondom de voet van elke nieuwe plant. Zo vang je het eerste regenwater op in plaats van dat het direct naar de buren onderaan de straat stroomt.

Heb jij ook zo'n lastige schuine hoek in de tuin waar niets lijkt te willen groeien, of heb je de gouden tip gevonden om erosie tegen te gaan? Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen!