Terwijl wij ons zorgen maken over de torenhoge energierekening van datacenters en de schaarste aan computerchips, komt er een wel heel onverwachte oplossing uit het laboratorium. Wat als de kracht van je eigen brein de basis wordt voor onze digitale toekomst? Het klinkt als sciencefiction, maar de eerste biologische datacenters zijn inmiddels in aanbouw.

Het einde van de traditionele chip?

Ik heb veel technologische sprongen gezien, maar dit voelt anders. De Australische start-up Cortical Labs bouwt momenteel datacenters in Melbourne en Singapore die niet vullen met silicium, maar met levende menselijke neuronen. Deze cellen zijn gekoppeld aan elektronica en kunnen letterlijk 'denken' om taken uit te voeren.

De prestaties zijn tot nu toe opmerkelijk:

  • De CL1-computer van het bedrijf leerde binnen een week de klassieke game Doom spelen.
  • De cellen reageren op elektrische prikkels en passen hun gedrag aan, precies zoals in je eigen hoofd gebeurt.
  • In plaats van complexe code, worden de neuronen 'getraind' via beloningen en feedback.

De enorme besparing op je energiemeter

Waarom zouden we dit willen? In Nederland kampen we met overvolle stroomnetten door gigantische datacenters in de polder. Een moderne AI-chip vreet duizenden watts en produceert hitte waar je een heel zwembad mee kunt verwarmen. Een biologische CL1-unit verbruikt echter slechts 30 watt.

Maar er is een nuance: deze biologische computers hebben geen koelventilatoren nodig zoals je laptop, maar voedingsstoffen. Je moet de chips letterlijk 'voeden' om ze in leven te houden. Het is een compleet nieuwe manier van denken over hardware: we verhuizen van een technische werkplaats naar een digitale kas.

Zo werkt het in de praktijk

Stel je voor dat het opslaan van je foto's of het trainen van een AI niet gebeurt op een hete metalen plaat, maar in een netwerk van levende cellen. Dit werkt als een soort biologisch filter: de cellen zijn extreem efficiënt in het herkennen van patronen zonder dat daarvoor miljoenen regels code nodig zijn.

Nog niet perfect: de levensduur van je data

Hoewel de besparingen conservatief worden geschat, zijn er nog flinke uitdagingen. In tegenstelling tot een USB-stick die jarenlang in een lade kan liggen, hebben deze neuronen een beperkte levensduur. Zodra de celcultuur sterft, is de training weg. Onderzoekers moeten momenteel elke 30 dagen opnieuw beginnen met het 'opvoeden' van hun biologische rekenkracht.

We staan dus nog in de kinderschoenen. Het is een grote stap van een potje Doom spelen naar het draaien van een volledig taalmodel zoals ChatGPT. Maar de schaalvergroting is begonnen: binnenkort kan iedereen via de cloud toegang krijgen tot deze 'levende' rekenkracht.

Zou jij je persoonlijke data toevertrouwen aan een server die letterlijk leeft, of voelt het idee van menselijke cellen in een machine toch iets te ongemakkelijk voor je? Laat het me weten in de reacties!